غزل

تن تن تنَ تن تنت ترانه

ترکیب تنت مرا بهانه

ای ماهِ رُخت به من چو صد گنج

بردار حجاب از این خزانه

آن جعدِ کمندِ پُر خم و پیچ

بر چشم و دلم چو تازیانه

خود ذاکر آن دو چشم مست است

هر لحظه لبم به صد چَغانه

وانگه که تو خنده می نمایی

خورشید طلوع کند شبانه

تفسیر حیات عالَمِین است

گلگونۀ سرخت ای فتانه

بر این سرِ بی صدا ببخشای

کز عشق تو شد چنین فسانه

سید مصطفی جهانبخت

28/5/1396

+ نوشته شده در پنجشنبه دوم شهریور ۱۳۹۶ساعت 15:32 توسط سيد مصطفي جهانبخت |